Τις θέσεις της σε ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας των ενεργειακών κοινοτήτων κατέθεσε η ΠΟΣΠΗΕΦ, στα πλαίσια της διαβούλευσης του σχεδίου νόμου του ΥΠΕΝ, “Ρυθμίσεις για τη δέσμευση, χρήση, μεταφορά και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα”.
Όπως τονίζει η ομοσπονδία, η προτεινόμενη διάταξη για τη συμμετοχή νομικών προσώπων σε ενεργειακές κοινότητες, με αναδρομικό ισχύ, έχει δυσανάλογο χαρακτήρα και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε υφιστάμενα έργα.
Η ΠΟΣΠΗΕΦ προτείνει την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης μόνο για νέες κοινότητες που θα συσταθούν, μετά τη θέση σε ισχύ του νόμου.
Αναλυτικά, η Ομοσπονδία τονίζει τα εξής:
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 56
Ως ΠΟΣΠΗΕΦ επισημαίνουμε την ανάγκη να εξεταστούν ταυτόχρονα τα αιτήματα του ΔΕΔΔΗΕ ( 900 ΜW ) με αυτά του ΑΔΜΗΕ με χωριστή γραμμή αξιολόγησης .
Τα συγκεκριμένα έργα του ΔΕΔΔΗΕ , είναι ώριμα έχουν σημαντικά σύντομη περίοδο υλοποίησης και μπορούν να συμβάλουν άμεσα στη βελτίωση της λειτουργίας και ευελιξίας του δικτύου διανομής.Μια δίκαιη και ορθολογική σειρά εξέτασης των αιτημάτων είναι κρίσιμη για να προχωρήσουν άμεσα επενδύσεις αποθήκευσης που μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ασφάλεια εφοδιασμού και τη σταθερότητα του συστήματος.
Η μικτή αξιολόγηση των αιτημάτων του ΔΕΔΔΗΕ με αυτά που έχουν υποβληθεί στον ΑΔΜΗΕ θα οδηγήσει σε αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στην αδειοδοτική πρόοδο των έργων διανομής διότι τα έργα του ΑΔΜΗΕ είναι πολύπλοκα ενέχουν τον μεγάλο κίνδυνο ενστάσεων και άρα καθυστέρησης . Είναι εντελώς παράλογο να καθυστερήσουν τα απλά και εύκολα για τα περίπλοκα και δύσκολα .
Σε περίπτωση που η Διοίκηση επιμένει στην ύπαρξη ενιαίας γραμμής Αξιόλόγησης ζητάμε την κατά προτεραιότητα εξέταση των αιτημάτων του ΔΕΔΔΗΕ διότι είναι απλούστατα και πολύ γρήγορα θα ολοκληρωθούν .
Επιπλέον, προτείνουμε να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στη χορήγηση όρων σύνδεσης σε ΣΑΗΕ στο πλαίσιο του ΔΕΔΔΗΕ, έναντι οιασδήποτε άλλης τεχνολογίας. (net-billing, ΣΗΘΥΑ κλπ)
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 59
Η προτεινόμενη διάταξη έχει αναδρομικό και δυσανάλογο χαρακτήρα, καθώς αναιρεί καταστάσεις που διαμορφώθηκαν νομίμως βάσει της Εγκυκλίου του ΥΠΕΝ (2020) και των άρθρων 160 ν. 4759/2020 και 4513/2018. Δημιουργεί πρακτικά ανυπέρβλητα προβλήματα σε ήδη χρηματοδοτημένα έργα και αντίκειται στην αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας. Επιπλέον, παραβιάζει το άρθρο 22 της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 περί μη διακριτικής συμμετοχής ενεργειακών κοινοτήτων στην αγορά ενέργειας.
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ:
Κατά το άρθρο 2 του ΑΚ, ο νόμος ορίζει για το μέλλον και δεν έχει αναδρομική δύναμη, δηλαδή δεν εφαρμόζεται σε σχέσεις που είχαν δημιουργηθεί πριν από την έναρξη ισχύος του.
Παρά ταύτα δεν υπάρχει στο Σύνταγμα γενική απαγόρευση αναδρομικότητας του νόμου (Ολ. ΑΠ 13/2006 και 1067/1979, ΑΠ 541/2011, ΑΠ 1781/2007) αρκεί να μη παραβιάζονται το άρθρο 4 παρ. 1 “περί ισότητας” (ΑΠ 541/2011) και το άρθρο 17 του Συντάγματος “περί προστασίας της ιδιοκτησίας” (Ολ. ΑΠ 4 και 7/1990).
Έτσι, δεν αποκλείεται, παρά την κατευθυντήρια διάταξη του άρθρου 2 ΑΚ, ένας νόμος να έχει αναδρομική ισχύ, αν αυτό ορίζεται ρητώς με διάταξή του ή αν η αναδρομικότητα προκύπτει σαφώς από το όλο περιεχόμενο του νόμου.
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος, “οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου”. Η διάταξη αυτή εμπεριέχει επιταγή προς τον κοινό νομοθέτη, επί ουσιωδώς ομοίων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, να μη μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας εν γένει διακρίσεις, εκτός αν η διαφορετική τους ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, διότι επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων (ΟλΣτΕ 1913/2001, ΑΠ1186/2001 πρβλ. ΟλΑΠ 6/2001).
Εξάλλου, με τη διάταξη τού άρθρ. 5 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι καθένας έχει το δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα και τα χρηστά ήθη, σκοπείται η κατοχύρωση της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ανθρώπου, που αποτελεί το κύριο περιεχόμενο της αξιοπρέπειάς του και πραγματώνεται με την ελευθερία του ατόμου για την αδέσμευτη, μέσα στα όρια που διαγράφονται από τη διάταξη, επιχείρηση ενεργειών που αναφέρονται στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική δραστηριότητά του (ΟλΑΠ 10/2000, 2/1997).
Η καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας δεν είναι απόλυτη και είναι δυνατό να επιβάλλονται σε αυτή νομοθετικοί περιορισμοί, εφόσον αυτοί είναι αντικειμενικοί και δικαιολογούνται από λόγους γενικοτέρου δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος (ΑΠ 1651/2011).
Επίσης, με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής σύμβασης, για την προστασία των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε (μαζί με τη Σύμβαση) με το Ν.Δ. 53/1974 και έχει, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ, ορίζεται, ότι “παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του.
Ουδείς δύναται να στερηθεί της περιουσίας αυτού, ειμή δια λόγους δημοσίας ωφελείας και υπό τους προβλεπομένους υπό του νόμου και των γενικών αρχών του διεθνούς δικαίου όρους.
Αι προαναφερόμεναι διατάξεις δεν θίγουν το δικαίωμα παντός Κράτους όπως θέσει εν ισχύι νόμους ήθελε κρίνει αναγκαίους προς ρύθμισιν της χρήσεως αγαθών συμφώνως προς το δημόσιο συμφέρον ή προς εξασφάλισιν της καταβολής φόρων ή άλλων εισφορών ή προστίμων”.
Με τη διάταξη αυτή και την προρρηθείσα συνταγματική τοιαύτη, κατοχυρώνεται ο σεβασμός της περιουσίας του προσώπου, το οποίο μπορεί να τη στερηθεί μόνο για λόγους δημόσιας ωφέλειας.
Στην έννοια της περιουσίας περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα, αλλά και όλα τα δικαιώματα “περιουσιακής φύσεως” και τα κεκτημένα “οικονομικά συμφέροντα”.
Κατόπιν όλων των παραπάνω προτείνεται η διάταξη να ισχύσει μόνο για νέες κοινότητες που συστήνονται μετά τη θέση του νόμου σε ισχύ ή να εξαιρεθούν ρητά οι Ενεργειακές Κοινότητες που έχουν συνάψει ή αιτηθεί Σύμβαση ΣΕΔΠ/ΣΕΣΤ προ της ισχύος της διάταξης.
Στην ουσία πρόκειται για δήμευση περιουσίας.
