Από τον Πέτρο Τσικούρα*
Ναι, είμαι υπέρ της Πυρηνικής Ενέργειας .
Αδιαμφισβήτητα. Όσο κι αν παραξενευτούν οι γνωστοί και οι φίλοι μου.
Θεωρώ όμως ότι πρέπει να επιλέξουμε Πυρηνική Ενέργεια από «ασφαλή απόσταση». Θέλω την Πυρηνική Ενέργεια — αρκεί ο πυρηνικός αντιδραστήρας να μην είναι κοντά μου και τα πυρηνικά απόβλητα να μην αποθηκεύονται στην αυλή μου ούτε καν κοντά σε αυτή.
Δηλαδή τι θέλεις; μπορεί να ρωτήσει ο καλόπιστος φίλος.
Θέλεις να καρπωθείς τα οφέλη της χωρίς να δεχτείς τις συνέπειές της; Δηλαδή θέλεις εσύ να απολαμβάνεις και κάποιος άλλος —που θα έχει δίπλα του εγκατεστημένο τον πυρηνικό αντιδραστήρα ή θα έχει θαμμένα στη γη του τα πυρηνικά απόβλητα— να υποστεί τις συνέπειες;
Δεν είναι λίγο εγωιστικό από μέρους σου; θα ρωτήσει ο καλοπροαίρετος φίλος. Σίγουρα θα ήταν εγωιστικό. Γι’ αυτό και δεν το εννοώ έτσι.
Θέλω η πρωτογενής πυρηνική σύντηξη να γίνεται όσο πιο μακριά από μένα γίνεται.
Σε άλλον πλανήτη; Ακόμα πιο μακριά.
Στο άστρο του Ηλιακού μας Συστήματος.
Στον ΗΛΙΟ.
Η ενέργεια από τον Ήλιο παράγεται από πυρηνική σύντηξη στο άστρο του Ηλιακού μας Συστήματος. Είναι πάρα πολύ μακριά. Απόλυτα ασφαλής. Και χωρίς να χολοσκάμε για τα απόβλητα.
Τη συλλέγουμε στον πλανήτη μας — και στη χώρα μας, μεταξύ άλλων, με φωτοβολταϊκά πάνελ.
Μήπως δεν επαρκεί;
Στην Ελλάδα σήμερα έχουμε μέγιστο φορτίο 11.000 MW και η εγκατεστημένη ισχύς μας είναι ήδη 18 GWp το έτος 2026, ενώ έχουν ήδη δρομολογηθεί εγκαταστάσεις που θα φτάσουν τα 30 GWp.
Άρα τέτοιο ζήτημα δεν υπάρχει.
Αντιθέτως υπάρχει τεράστιο θέμα με την έλλειψη κουλτούρας ασφάλειας στη χώρα μας. Να σας θυμίσω μόνο το περιστατικό της μη αποψίλωσης του περιβάλλοντος χώρου στρατιωτικών αποθηκών στη Μαγνησία και τις καταστροφικές συνέπειες της ανατίναξης πυρομαχικών από την πυρκαγιά κάποιες δύσκολες μέρες ενός πρόσφατου καλοκαιριού.
Όπως επίσης και την πολύ νωπή ακόμη ανατίναξη του εργοστασίου μπισκότων από διαρροή υγραερίου, που —όπως αναφέρεται— δεν μπορούσε να ανιχνευτεί για μήνες.
Δεν θέλω καν να σκεφτώ τι μπορεί να συμβεί αν γεμίσει η χώρα μας με αρθρωτούς πυρηνικούς αντιδραστήρες και κάποιοι αμελήσουν να κόψουν τα χόρτα ή να ελέγξουν τις σωληνώσεις !
Δεν έχουμε καμία ανάγκη για χρήση πυρηνικής τεχνολογίας για την κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών.
Τα προβλήματα —και κυρίως το πολύ υψηλό κόστος των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων— απαριθμεί εξαιρετικά ο πάντα επίκαιρος Στέλιος Ψωμάς στο σχετικό άρθρο που δημοσιεύεται στο energypress.
Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα στη χώρα μας, για να απολαύσουμε τα οφέλη από την ενέργεια πυρηνικής σύντηξης που μας παρέχει ο Ήλιος από ασφαλή απόσταση, είναι ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ.
Σήμερα πετάμε τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας γιατί δεν έχουμε αποθήκευση.
Η κυβέρνηση ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να κάνει ό,τι μπορεί για να μην επιτρέψει τη λειτουργία συσσωρευτών που θα επιτρέψουν τα τεράστια αυτά οφέλη από την ηλιακή ενέργεια να ελαχιστοποιήσουν το ενεργειακό κόστος των ελληνικών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Ας ασχοληθούν στην κυβέρνηση να αδειοδοτήσουν έγκαιρα τις μπαταρίες που κατατέθηκαν τον Οκτώβριο.Ας φροντίσουν να ενεργοποιήσουν το νομικό πλαίσιο των 300 MW μπαταριών του πρώτου διαγωνισμού που είναι σήμερα έτοιμες και δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί δεν τους το επιτρέπει η γραφειοκρατία της χώρας μας.
Ας ασχοληθούν με αυτά. Με την αποθήκευση. Και ας αφήσουν κατά μέρος τα πυρηνικά.
Και για να μη μου πει κανείς ότι σύρομαι πίσω από τις εξελίξεις και ότι απλώς ακολουθώ την επικαιρότητα, αναρτώ φωτογραφία ενός από τα επαγγελματικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα της εταιρείας μου. ( Εχω φροντίσει να αφαιρέσω την επωνυμία για να μη φανεί ότι κάνω διαφήμιση .)
*Ο Πέτρος Τσικούρας είναι Οικονομολόγος και Οργανωτικός Γραμματέας της ΠΟΣΠΗΕΦ .
Το άρθρο εκφράζει Προσωπικές απόψεις του γράφοντος .
